Over appels en peren

De ups en downs van een lingeriemadam

Is het de eerste bedampte voorruit van mijn auto? Die ochtendbries die iets koeler langs mijn blote grote teen strijkt?  Wat het juist is dat mijn hele gemoed dooreen klutst, weet ik niet precies. Maar elk jaar in september is er een dag waarop ik mijn huis uitstap en besef, het is zover: de zomer is vannacht opgelost in de herfst.

En samen met dat herfstgevoel, steekt in mijn buik een onstilbare honger op.

Kan ik in de zomer mijn maag nog enigszins tevreden houden met fruit, zonnige pasta’s, liters water en groene thee, dan wordt op die ene dag in september elk verlangen naar iets gezonds de kop ingedrukt door een instinctieve hamsterdrang.

Als een uitgehongerde rat ben ik de hele dag gefixeerd op het vinden van chocola, kaas en frieten met mayonaise. Mijn drie toppers in het bedwingen van herfstblues.

Voor de duidelijkheid, ik heb het niet over efkes goesting hebben in iets, neen het gaat hier over NU pralines MOETEN hebben, en ze liefst met twee tegelijk in mijn mond proppen. Alsof ik opnieuw zeven maanden zwanger ben, en op de parking van de bakker een eclair te lijf ga.

En dan moet de winter nog komen. Ik denk dat ik mij terugtrek in een holletje en een paar maanden ga slapen.

chocola

 

 

2 gedachtes over “Herfsthonger

  1. Rudy schreef:

    Allemaal goed en wel maar wie gaat dan de winkel open houden?

    Like

    1. mariekevanpee schreef:

      @Rudy: Ik ken iemand die dat fantastisch zou doen, maar ’t is misschien wat te belastend voor zijn hart 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: