Over appels en peren

De ups en downs van een lingeriemadam

Luidkeels verkondigen dat het milieu naar de kloten gaat, maar tegelijk zelf met een vervuilende diesel rijden. Geloven dat wereld gebaat is bij minder vleesconsumptie, maar zelf geen afstand kunnen doen van varkenshaas en prepare… Denken en doen liggen vaak mijlenver uit elkaar, en daar ben ik zelf een mooi voorbeeld van. Maar ik ga mijn leven beteren, en wel vandaag! Beginnen doe ik met vlees. Of zonder.

pig-1639583_1280

 

Een hele dag was ik aan het twijfelen eergisteren. Zou ik? Zou ik kijken? Of toch beter niet?

Ik wist dat kijken gevolgen zou hebben. Dat door het walgelijke slachthuisfilmpje de alarmbellen die al jaren in mijn hoofd luiden, zich niet langer zouden laten negeren.

Ik keek niet eergisteren.

Maar mijn man deed dat duidelijk wel. ‘Ik eet geen varkens meer’, was het eerste wat hij zei toen ik thuiskwam. ‘Ok’, antwoordde ik. ‘Maar denk je dat het met de meeste kippen of koeien beter gesteld is?’ ‘Neen’, gaf hij toe. Daarmee viel ook mijn laatste argument om nog vlees te eten – mijn man gaat een vegetarische levensstijl niet zien zitten – weg.

Ik bén vegetariër geweest. Toen ik halfweg de twintig was heb ik anderhalf jaar geen vlees of vis gegeten (die paar frituursnacks toen ik behoorlijk beschonken was, niet meegeteld). Aanleiding daarvoor was ‘Eating animals’ van Jonathan Safran Foer. In dat -fantastisch geschreven- boek legt Safran Foer haarfijn uit hoe de vleesindustrie in elkaar zit. Hoe wij constant miljoenen dieren kunstmatig verwekken, om ze in verschrikkelijke omstandigheden zo snel mogelijk vet te mesten, om ze dan – in even verschrikkelijke omstandigheden – te transformeren tot paté en worstjes.

Halfweg het boek had ik geen honger meer naar dieren. Wat volgde waren achttien vleesloze maanden vol groenten, waarin ik -die paar zatte frikadellen even vergetend- vlees amper gemist heb.

Lekker geitje

Na dat anderhalf jaar mocht ik voor mijn werk een week naar Congo. En daar ben ik door de knieën gegaan voor een stukje geit. Omdat het mij ten zeerste afgeraden werd om daar rauwe groenten te eten, waren mijn eetopties al behoorlijk beperkt. Bovendien wilde ik de mensen niet schofferen die met zoveel liefde voor ons kookten. Dat geitje heeft toen zodanig gesmaakt, dat bij thuiskomst de vleesregels wat losser werden.

Sindsdien ben ik flexitariër. Thuis proberen we minstens twee dagen per week volledig vleesloos te eten. De andere dagen eten we vlees of vis. Ik probeer daarbij op labels en herkomst te letten. Kippen koop ik alleen bio, en vis moet uit de Noordzee komen. Maar het gehakt voor mijn ballekes, of de varkenshaasjes die we zo graag eten met champignonsaus, die komen gewoon van het ‘gewone’ vleesschap van den Delhaize. En dus met een beetje pech uit een Tielts slachthuis, waar een medewerker zijn dag niet had. Of uit een ander slachthuis, waar ze er ook duizenden varkens op een dag moeten doordraaien. En voor ze geslacht werden, kwamen ze wellicht uit een kwekerij waar de varkens op elkaar gepakt staan als waren ze sardienen.

En ik wéééét dat. Natuurlijk weet ik dat. Ik weet dat al sinds ik ‘Eating animals’ heb gelezen, en toch draai ik ballekes gekapt. Omdat soep met ballekes zo lekker is.

piglet-11247_1920.jpgVanmorgen heb ik wél gekeken naar het filmpje. Halfweg heb ik het gestopt omdat het mij deed kokhalzen.

Maar het heeft mij wel doen inzien dat die tegenstrijdigheid tussen denken en doen, niet langer vol te houden is.

En dus gaan we vanaf nu voor vleesloos.

Voor de volle honderd procent?

Zo goed als. Eten weigeren als we ergens uitgenodigd worden, vind ik lastig. Bovendien heb ik ook niet altijd zin in de eindeloze discussies die daar meestal op volgen. En ook mijn zoontje van twee wil ik af en toe nog iets van vlees of vis voorschotelen. Ik weet dat veel mensen hun kinderen volledig vegetarisch grootbrengen, maar ik zou me toch steeds afvragen of hij echt niets mist.

Terwijl we nu meestal ‘gewoon’ eten, en af en toe vegetarisch. Zou ik dat graag omdraaien, en evolueren naar een voornamelijk vegetarische levensstijl, met af en toe een stukje vis of vlees. Door ons vleesverbruik zo hard terug te schroeven kunnen we het ons dan ook permitteren om alleen te gaan voor vlees dat op een duurzame manier is opgekweekt. En dat -volledig terecht- een pak meer kost.

Dat zou al een mooi begin zijn… Voor onze gezondheid, het milieu, én voor de dieren die voor ons sterven.

 

Heb je praktische of lekkere tips voor een zo-goed-als-vegetarisch-gezin, laat het dan zeker weten!

Voor wie het bewuste filmpje zelf wil zien, dat kan hier.

 

 

 

 

 

 

Een reactie op “Zo goed als alle dagen zonder vlees

  1. Koen schreef:

    Ha, Marieke, wij doen dat ook op die manier! Niet moeilijk doen als we op bezoek zijn, en thuis gemiddeld vijf à zes dagen per week zonder vlees. Op donderdag haalt “oma” de kindjes op van school en brengt zij kip mee, en soms laat ze nog wat kipfilet voor op de boterham achter in de koelkast (uit schrik dat de kindjes niet genoeg vlees binnen krijgen denk ik 🙂 ). De rest van de week doen we het vegetarisch, op af en toe wat spekjes of gerookte zalm na. Ik geef toe dat ik op restaurant vaak net wél de vleesgerechten kies – het vlees is zwak. Maar een restaurant is voor jonge ouders geen wekelijkse bestemming hé. 🙂
    Ik ben zelf een slechte vegetariër als het aankomt op het slim inzetten van linzen, bonen, soja en dat soort échte vleesvervangers. Wij doen het meestal met dingen die heel hard op vlees lijken en dat werkt wel. (Omdat we gemiddeld toch één keer per week vlees eten, kan het qua voedingsstoffen niet zo veel kwaad.) Wij zijn Colruyt-bezoekers en ik kan de “braadworst” van Garden Gourmet aanraden, en het “gehakt” van Quorn. Ook de ingevroren Quorn-blokjes zijn lekker: die lijken zo hard op kippeblokjes dat je ze in een pasta kan verwerken zonder dat het opvalt. Ik doe er soms zelfs kippenkruiden op.
    Qua broodbeleg is de “lentesalade” en de “veggie curry” nauwelijks van vleessla en kip-currysalade te onderscheiden. En de kinderen zijn dol op de valse salami-schelletjes die je ook in het koelvak van de Colruyt vindt.

    Succes ermee! Ook benieuwd naar jouw eerste ervaringen.
    Koen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: