Over appels en peren

De ups en downs van een lingeriemadam

gent dampoortstraat marieke eva's appel winkel interieur

Foto: Jula

Het eerste jaar Eva’s Appel is achter de rug. En wat een knettergek jaar is het geweest! Als er één ding vaststaat na dit jaar is dat het leven van een kersverse zelfstandige er één is van pieken en dalen. Van extreme vreugde en pure wanhoop, soms gebundeld in slechts 24 uur. Ziehier: de vijf mooiste en slechtste momenten van één jaar Eva’s Appel.

♥1 De openingsreceptie, die ik bewust heel klein heb gehouden omdat de controlefreak in mij gek werd bij de gedachte aan veel volk op mijn splinternieuwe parket.  Zoals het bij een opening verwacht wordt, moest ik speechen. En dat ging grondig fout. Door de opgestapelde stress en vermoeidheid begon ik al te janken toen ik mijn huisbazen aan het bedanken was. En toen moesten mijn pepe en mijn man nog komen… Beetje schaamtelijk, maar wel heel hartverwarmend om alle mensen die ik graag zie, samen te zien in mijn winkel. Míjn winkel, Oh my god!!!

⊗1 De eerste dag dat er echt niémand naar mijn winkel kwam. Al die mensen met borsten in Gent, en toch was er niemand die die dag een behaatje nodig had. Ik voelde me eenzaam en mislukt, en had een glas wijn nodig toen ik thuiskwam. Gelukkig waren er de dag nadien wel boezems die mijn steun nodig hadden.

♥2 De eerste keer geen kwartier op mijn gat kunnen zitten omdat het zo druk was. En dan na een hele dag zweten, en glimlachen, en bandjes goedzetten, en babbelkes slaan, mijn kont in de zetel smijten, voeten in de lucht, en tegen mijne vent zeggen met de grootste smile die er is ‘Dat komt hier helemaal goed, jong!’

⊗2 De dag dat mijn buurman binnenkwam met de melding dat zijn beerput vol zat. ‘Oei, dat is ambetant voor jullie‘, zei ik meelevend. ‘Het deksel van de beerput zit in uw winkel‘, antwoordde buurman. Toen heb ik drie dagen extreem veel Ambre Pur gebruikt. Maar ook dat waait over.

winkel-oud

De winkel twee maanden voor de opening.

♥3 De klant die met angst in de ogen de winkel binnenkwam en het eerste wat ze zei was ‘Ik haat lingerie passen. Het is een trauma van toen ik jong was, en ik met mijn moeder naar oude lingeriedames moest.’ En dat diezelfde klant na een half uur opmerkte ‘Dat is hier de max! Ik kom zeker terug, en ik breng een vriendin mee.‘ Een egostreeltje noem ik dat.

⊗3 Toen we om drie uur ’s nachts werden gewekt omdat het alarm afging, en mijn man een patrouille flikken optrommelde aan de Dampoort om samen te gaan kijken. Vanuit mijn bed zag ik live op mijn iPhone hoe die stoere mannen mijn winkel binnenstormden op zoek naar dieven. ’t Was gelukkig loos alarm, Proximus had een update doorgevoerd. Plezante jongens, die van Proximus.

♥4 Mijn huisbaas die geheel onverwacht de winkel binnenkwam met versgebakken cake. ‘Hier meiske voor bij de koffie. ’t Is met bosbessen, ik hoop dat je dat lust.‘ Megalekker! Megahuisbaas!

⊗4 Die keer dat iemand zeer enthousiast alles kwam passen wat in mijn winkel hing, en keuze had uit zeker tien setjes die haar beeldig stonden. Om dan te besluiten: ‘Ik ga er eens over nadenken. Kan je eens voor mij opschrijven in welk merk ik welke maat heb?

Kijk, ik doe mijn job doodgraag, en ik heb álle geduld van de wereld. Maar iemand die ongegeneerd eerst advies komt inwinnen om dan het internet af te schuimen om te checken of er toch niet érgens een euro korting te vinden valt, daar word ik nog geen klein beetje slechtgezind van…

winkel.jpg

De winkel twee dagen voor de opening. Ondertussen is het er wel wat ‘voller’.

♥5 Alle dagen dat hier mensen uit een ver of recent verleden heel onverwacht binnenvielen. Zo is er de groottante van bijna tachtig die ik al in jaren niet meer gezien had, en die ook niet meer zo mobiel is, maar die er op stond dat ze ‘ons Marieke’ eens moest steunen. Of vriendinnetjes uit de lagere school die iets gelezen hadden in de krant over mijn winkel, en die mij bloemetjes kwamen brengen. Of mijn schoonzus die met haar collega’s van de andere kant van Vlaanderen naar Gent spoorde om hier beha’s te kopen. Of de ex-collega die samen met zijn vriendin een dagje Gent plande om hier te kunnen langskomen… Al die mensen die zoveel moeite gedaan hebben om mij te steunen. Dat doet zo -ongelooflijk- veel deugd.

⊗5 De dag dat het vakantiegeld van mijn man gestort werd. Dan denk je toch even, ‘Dju, dat was toch een van de betere kanten van het werknemersbestaan’. 

Idem voor de dag dat hij zijn dertiende maand kreeg…

 

Het voorbije jaar heeft heel wat moodswings geteld. Maar mocht ik een jaar geleden geweten hebben wat ik vandaag weet, ik had dit zonder twijfel opnieuw gedaan. Op naar jaar twee!

2 reacties op ‘De vijf beste/slechtste momenten van 1 jaar Eva’s Appel

  1. Griet Depoorter schreef:

    Super, blijven gaan, Marieke!

    Like

  2. Hoi Marieke,

    Doe zo voort, je weet waar de klepel hangt. #warenzemaarallemaalzo

    Grtjs, Jessica, Steven & koters

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: