Over appels en peren

Welkom op de blog van lingeriewinkel Eva's Appel

LVA_979586Vandaag bestaat Eva’s Appel drie jaar. Drie jaar geleden was ik nu als een stresskip toerkes aan het lopen door mijn zaak, wachtend op die eerste klanten.

Maar wat was ik gelukkig. Met mijn schone nieuwe vloer, met mijn interieur dat mijn man eigenhandig had gemaakt, met de prachtige lingerie aan de muur… Maar vooral met mijn nieuwe leven. Weg van de bekende paden, het avontuur tegemoet.

De eerste twee jaar leefde ik on a high. Ik ádemde Eva’s Appel, en zowat alles in mijn leven stond dan ook in het teken van mijn zaak. Opendoen op feestdagen? Waarom niet. ’s Avonds ladiesavonden organiseren? Met plezier! Beetje ziek? Pakt u nog een Brufen.

Ik had een nieuw lief, en dat lief was fucking perfect. Zelfs zijn zweet rook naar rozenblaadjes.

Reality check

Maar toen kwam het derde jaar, en dat werd een behoorlijke reality check. Niet zozeer zakelijk. 2018 was een goed jaar voor Eva’s Appel. Maar persoonlijk was het soms heftig. Want er gingen onverwacht mensen dood in mijn omgeving. Mijn mama werd zwaar ziek. En zelf werd ik voor het eerst zo mottig dat ik een week niets anders kon doen dan in mijn bed liggen.

2018 was het jaar waarin ik met mijn neus op de mindere kant van het zelfstandige bestaan gedrukt werd. Want ik moest sluiten op momenten dat je dat beter niet doet. Ik had vaak het gevoel dat ik tekort schoot tegenover mensen die ik graag zie. En ik voelde dat ik zelf ook tegen grenzen aanbotste. Omdat intens verdriet niet iets is dat je enkel buiten de werkuren kan beleven.

Plots bleek dat lief van mij te snurken, en scheetjes te laten in bed.

Leren loslaten

Maar de liefde, die blijft groot.

Want ondanks de moeilijke momenten, blijft dit de job die ik doodgraag doe. Het zelfstandige zijn past enorm goed bij wie ik ben. Ik word nog steeds lyrisch van mooie lingerie. En mensen helpen is van het tofste dat er bestaat. Want het klinkt misschien banaal, maar je kan mensen écht gelukkig maken met goedpassende lingerie.

Alleen gaan we ons vierde jaar wel iets anders aanpakken, dat lief en ik. Met meer zelfzorg. Met meer durven loslaten. Dingen uit handen geven. En tijd nemen wanneer het écht nodig is. Want het ziet ernaar uit dat ook 2019 een heftig jaar wordt.

En dus heb ik beslist om niet meer aan alle shoppingzondagen mee te doen. Alleen nog in de drukke periodes. En heb ik een fantastische jobstudent gezocht en gevonden, Margo, die mij uit de nood kan helpen als ik even bij mijn mama en mijn familie wil zijn.

En zo gaan mijn lief en ik een volgende fase van onze relatie in: die van het solide huwelijk.

Merci liefste klanten, om dit avontuur mee mogelijk te maken

x

 

 

borstvoedingEen kind krijgen, is een van de schoonste dingen die iemand kan meemaken. Maar naast al dat geluk, is het kersverse moederschap voor veel vrouwen ook een onzekere periode. Niet alleen omdat ze hun weg moet zoeken in hun nieuwe rol. Vaak kijken vrouwen met een lichte ontsteltenis naar wat ooit hun gekende lichaam was, en vragen ze zich een beetje moedeloos af, What Just Happened To Me?

En dan komen ze naar mij. Omdat niets nog past. Omdat ze vaak voor het eerst echt het gevoel hebben advies nodig te hebben. En, -vooral eigenlijk- om gerust gesteld te worden. Hoe vaak zou ik deze vraag al hebben gehoord: ‘Is het normaal dat alles is veranderd?’

Ja, dat is normaal.

Een kind krijgen doet iets met een lichaam.

Vrouwen die zwanger zijn, zien hun boezem vaak met een maat of twee bijkomen. En als ze borstvoeding geven, komt daar meestal nog een maatje (of een paar maatjes) bij.

Als je dan stopt met borstvoeding, neemt het volume van je boezem af, maar je huid is vaak wel een beetje uitgerekt doordat je borsten eerst zo groot waren. Daardoor is een borst na de zwangerschap en borstvoeding vaak wat minder stevig dan voordien.

Bijna iedereen komt met hetzelfde verhaal: Je verliest wat volume bovenaan de borst, waardoor de borst minder ‘bol’ is. Of zoals een vertegenwoordigster het ooit zeer plastisch verwoordde: ‘Je krijgt een schanske‘.

Andere – tot de verbeelding sprekende – begrippen zijn waterdruppel, peervormige borsten, of het drastische en bekendere theezakje. Maar dat laatste begrip doet 99,9 procent van de boezems die ik hier zie passeren oneer aan. Dus dat schrappen we uit ons woordenboek.

Moet iedereen die droomt over kindjes, nu nachtmerries krijgen? Neen. Elk lichaam is anders. De ene vrouw heeft het gevoel dat er niet veel meer overschiet na één zwangerschap, terwijl een andere met een pronte boezem pronkt na vier kinderen. Het gaat met borsten zoals met alles in het leven: je moet een beetje chance hebben…

Gapende beha

Vaak is het wel zo dat je moet gaan shoppen na een zwangerschap. Want doordat je borst wat veranderd is, zitten je oude beha’s niet goed meer. Klassieker onder de kersverse mama’s die graag voorgevormde beha’s dragen: opeens staat hun beha ‘open’, of met andere woorden hij ‘gaapt’. Dat zie je ook door je kleren, en geloof mij, een goed gevoel geeft dat niet.

Veel beter is het om – als je toch graag voorgevormd wil dragen – over te schakelen naar een hartvormig model, dat meer de vorm van je borst volgt, of een meer ‘triangel’-achtig model, met een kantje dat de beha altijd mooi tegen je borst houdt (zoals het model van Chantelle hieronder. Topmodel!)

Omschakelen naar een niet-voorgevormd model, is ook vaak een goed plan, omdat die gemakkelijker aansluiten. En -geloof mij opnieuw- mannen zijn daar vaak zot van.

Die nieuwe goed zittende beha’s gaan ervoor zorgen dat je silhouet er weer top uitziet. En dat helpt om – na die zorgende periode – goed in je vel te zitten, en je op en top vrouw te voelen. Een sexy mama, surfend op haar roze wolk 😉

Yes, ma’am!

1

 

 

 

 

 

behakast

De inhoud van mijn lingerielade zo’n half jaar geleden. Intussen zijn er zes beha’s bijgekomen. Maar hey, ik ben twee maand geleden getrouwd.

Hoeveel beha’s heeft een vrouw eigenlijk nodig?’ het is een vraag die klanten mij vaak stellen. En bijna altijd volgt nadien de vraag ‘En hoeveel beha’s heb jij?’, gevolgd door een verwachtingsvolle blik…

Ik heb véél beha’s. Wat had je ook gedacht, ik heb een behawinkel. En zelfs lang voor ik die winkel had, en ik een arme student was, zorgde ik ervoor dat ik genoeg jobkes deed om toch maar mooie setjes van Marlies Dekkers te kunnen kopen. Je bent een lingeriefreak, of je bent het niet…

In mei heb ik voor mijn nieuwsgierige klanten op Facebook mijn lingeriekast eens leeggehaald en de inhoud ervan geteld. En dit was het verdict: 5 voorgevormde beha’s (voor als ik een killerdecolleté wil), 8 dagdagelijkse niet-voorgevormde beha’s (dagdagelijks wil zeggen mooi, maar vooral praktisch en stevig), zeven specialere beha’s (mooi en sexy, comfort doet er hier in de verste verte niet toe), en dan nog een paar foliekes…, vooral body’s.

Intussen zijn we een half jaar verder, en zijn er zes beha’s bijgekomen. Vooral onder te brengen in de categorie ‘specialer’, maar ‘hey, ik ben twee maanden geleden getrouwd’. Wittebroodsweken hebben ook hun rechten 😉

Maar dan rest natuurlijk nog de vraag hoeveel beha’s een vrouw zonder lingeriewinkel nodig heeft?

14H347_14H720_332BACK

Poederroze is het mooie huidskleur. Breekbaar en sexy tegelijk. Zoals bij deze prachtige beha van Simone Pérèle.

Lingerie voor elke dag

Elke vrouw heeft wel één of een paar beha’s in haar kast die ze het liefst elke dag zou dragen. Voorgevormd of niet-voorgevormd, maakt niet uit, maar deze beha(‘s) zit(ten) zo goed, dat je niet voelt dat ze je aanhebt. Ze geven je de nodige steun en comfort om je drukke werkdag door te komen, en ze geven je boezem een mooie vorm onder je kleren. Kijk, dat zijn je dagdagelijkse beha’s. En die moet je koesteren.

Van die dagdagelijkse beha’s heb je er zeker drie of vier nodig. Ik zie veel vrouwen die maar één of twee perfect zittende beha’s hebben, maar die verslijt je dan veel te snel door ze constant te dragen, én door ze te weinig te wassen.

Een beha moet je na ongeveer vier dagen wassen, en als het warm is na een dag of twee. Een beha zit in je borstplooi en in je oksel, twee plekken die veel zweten. En zweet tast de elasticiteit van je beha aan. Dus door hem te weinig te wassen, verslijt je hem sneller.

Naast de dagdagelijkse beha, heb je nog een paar speciallekes nodig.

De speciallekes

*de sportbeha: Iedereen die wel eens gaat lopen, of op een yogamat ligt, heeft er een nodig. De stevigheid van de beha die je nodig hebt, varieert van sport tot sport. Maar als je sport, draag je een sportbeha. In je borsten zitten geen spieren, en als je beweegt hopt je boezem op en neer, waardoor je ligamenten uitrekken, en je hangborsten krijgt. Een goeie sportbeha voorkomt dat.

*de bandeau: Een beha waar je de bandjes van kan afnemen, is onontbeerlijk voor onder kleedjes met blote schouders. Er zijn keigoeie bandeaus op de markt die niet afzakken, je boezem niet platdrukken, en waarvan je de bandjes kan afnemen, kruisen op de rug of kan vastklikken in de nek. Voor onder alle speciale kleedjes en tops dus…

*De decolletébeha: dat is een beha (voorgevormd of niet-voorgevormd), waarvan de brug tussen de borsten behoorlijk laag komt. Daardoor worden je borsten een beetje samengedrukt en krijg je een killerdecolleté. Ideaal voor onder uitgesneden bloesjes of kleedjes.

*Iets huidskleurig: Voor onder bleke kledij heb je iets nodigt dat niet doorschijnt. Sommige tinten rood zijn daar goed voor. Maar het meest onzichtbaar blijft toch huidskleur. Ok, echt warm krijgen we het daar niet van. Maar gelukkig is er de laatste jaren een prachtig kleur in trek, dat huidskleur benadert, en breekbaar en sexy is tegelijkertijd: poederroze. Oh, we love poederroze!

Dus een snelle rekensom leert ons dat een vrouw toch een stuk of acht beha’s nodig heeft. Zeg wel, nódig heeft.

Want dat is zonder alle foliekes, en mooie niemendalletjes gerekend dat lingerieland ons te bieden heeft… Want was is er leuker dan het besef dat je onder je kleren een perfect zittend en matchend setje aanhebt, zonder dat iemand dat weet.

En dan gaat het niet alleen over sexy zijn voor een man. Het gaat over jezelf sexy en sterk voelen. En dat is het beste afrodisiacum dat er is. Lingeriefreak, of niet 🙂

x

 

 

 

 

painting-63186_1920Vandaag is het Vrouwendag, en dat doet me wel iets. Omdat ik zelf een vrouw ben, wellicht. Maar vooral omdat ik beroepshalve veel vrouwen zie. Halfnaakte vrouwen dan nog. Die op zoek zijn naar een lingeriesetje waar ze zich goed in voelen, en tegelijk een stukje van hun ziel ontbloten.

En die eerste maanden dat halfnaakte vrouwen helpen mijn beroep was, was ik een beetje in shock. Niet dat ik zo preuts opgevoed ben. Het is de manier waarop vrouwen naar zichzelf kijken die me van mijn stuk bracht.

Laat de gemiddelde Vlaamse vrouw zich uitkleden in het zicht van een andere vrouw, en het éérste dat ze doet, is zich excuseren. Excuses voor de blubber op haar billen, de blankheid van haar huid, de kilo’s die bleven plakken na een bevalling, of de haartjes die niet op tijd weggeschoren, of weggewaxt zijn.

En bij elke verontschuldiging denk ik ‘huh?’ Want had ze er mij niet zelf op gewezen, ik had die blubber, kilo’s of haartjes niet eens opgemerkt. Omdat ik niet met een vergrootglas naar mijn klanten kijk, maar vooral omdat het in werkelijkheid zeer goed meevalt met die haartjes, en dat winter- of babyvet.

Keihard voor onszelf

Als ik de voorbije twee jaar één ding geleerd heb over vrouwen, is het wel dit: Vrouwen zijn kéihard voor zichzelf. Als een vrouw voor de spiegel staat, haalt ze zichzelf neer, en ziet ze alleen maar wat ze niet wil zien. Terwijl ik – als buitenstaander – alleen maar kan denken, ‘maar alléé, gij beseft niet hoe schoon gij zijt!’ Ik zou het soms willen zeggen, maar doe het niet, uit schrik dat ik raar zou overkomen.

En zélf ben ik geen haar beter. Als ik voor de spiegel sta – en ik heb geen superdag – dan zie ik brede heupen, een dikke poep, zakjes onder mijn ogen, en lijntjes die er een jaar of vijf geleden nog niet waren. In mijn hoofd ben ik dan een paar wandelende wallen, boven veel te brede heupen. Maar ik vergeet er wel bij te denken dat die heupen op schone benen staan, en dat de ogen die boven die wallen zitten, mij al gans mijn leven schone complimenten opleveren.

Want dát is het grote verschil tussen hoe we naar onszelf kijken of naar iemand anders. Als we naar een ander kijken, zien we een geheel, een persoon. En die kan dan misschien een dikke kont hebben, we zien ook schone ogen, een mooie lach, en een warme persoonlijkheid. Terwijl, als we naar onszelf kijken, delen we ons uiterlijk op in compartimentjes. Haar: te dun, ogen: çava wel, neus: kon wat kleiner, hals: heeft betere tijden gekend…

Leutig van plat water

We fileren onszelf met een vlijmscherp mes tot er niets anders meer overblijft dan zelfverachting. Omdat we niet goed genoeg zijn. Omdat we te weinig lijken op de ‘beste versie van onszelf’ die we allemaal denken te worden. Ooit, wanneer boerenkool lekkerder blijkt dan frietjes, en wanneer je van plat water even leutig wordt als van witte wijn. Maar vooral wanneer we plots niet meer hoeven te werken, niet meer uit ons bed moeten ’s nachts om kotsende kindjes te troosten, en dus alle tijd en energie hebben voor onze personal coach, die ons à la mädchen Klum weer in shape zal krijgen na vier kindertjes.

Maar voor het zover is, kunnen we misschien een beetje liever zijn voor onszelf. En onze wallen en dikke billen omarmen als een deel van wie we zijn: fantastische vrouwen met een stralende persoonlijkheid 🙂 Een pakketje eigenliefde, als cadeau voor Vrouwendag, zou dat niet schoon zijn?

unizo roadshow

credit: Unizo

Unizo heeft me eind oktober uitgenodigd om een van hun sprekers te zijn op hun Startersroadshow, een beurs waar mensen die dromen van hun eigen zaak nuttige tips and tricks kunnen sprokkelen.

Jullie moeten weten dat spreken voor een grote groep mensen echt niet mijn favoriete bezigheid is -ik was één van die kinders wiens stem al oversloeg bij het houden van een simpele spreekbeurt. Maar als zo’n vraag komt, kan je die onmogelijk negeren natuurlijk. Omdat het keigoede reclame is voor Eva’s Appel, maar vooral omdat ik nog geen twee jaar geleden zelf volop op zoek was naar verhalen en tips uit het leven gegrepen van de beginnende ondernemer. Vandaar dat ik mijn tips ook graag hier eens deel.

1. Pak uw telefoon en bel met ondernemers in uw branche

Ik zie mijzelf nog zitten met mijn tas thee, vastbesloten om eens aan mijn financieel plan te beginnen schrijven. Wie mijn doelgroep was, wist ik. Waar die mensen zo ongeveer woonden, of veel passeerden, ook. Maar hoeveel beha’s ik aan die doelgroep zou verkopen, per dag, per maand en per jaar. Pffffffffff, geen flauw idee. Braaf de tips volgend van instanties die het konden weten, had ik alle mogelijke statistiekjes van de Gentse bevolking opgevraagd. Maar ookal weet je hoeveel vrouwen er rondlopen in Gent binnen de leeftijds- en inkomenscategorie van jouw doelgroep, dan nog is het behoorlijk moeilijk om te ramen welke omzet je in je eerste jaar kan verwachten. Dus volgde ik mijn oude reflex van toen ik nog journalist was, en pakte mijn telefoon. Ik belde met lingeriemadammen die al heel lang, of net heel kort bezig waren, en ik legde hen de streefcijfers voor die ik moest behalen, met de vraag of die realistisch waren. Ik vroeg hen de kleren van het lijf. En amaai, dat heeft me zoveel meer geleerd dan statistiekjes. Dus, als je het niet meer weet, durf dan raad te vragen aan concullega’s. Niet die van om de hoek natuurlijk, maar die van een paar steden verder. Alle ondernemers zijn zelf ooit gestart en ze weten nog verdomd goed hoe spannend en onzeker dat was. Dus de meesten zullen je me plezier helpen.

2. Netwerk!

Deze tip sluit een beetje aan bij de vorige. Hoe spannend en leuk het leven als zelfstandige ook is, het kan bij momenten ook verdomd eenzaam zijn. Zeker als je de enige werknemer in je eigen bedrijf bent, en het een kalmere periode is. Zorg er dus voor dat je een netwerk hebt waarop je kan terugvallen als je het even niet meer weet en je graag eens wilt zagen (of een succes vieren natuurlijk) met mensen die weten hoe het voelt. Stel je voor bij de andere handelaars uit je buurt, schrijf je in bij een handelaarsvereniging, engageer je voor de organisatie van de braderie,…, en koop zelf zoveel mogelijk lokaal. Dat zal je geen windeieren leggen, geloof me.

3. Maak van een gigantische berg, een overzichtelijk stappenplan

Als je een zaak aan het oprichten bent, kom je wellicht ooit op het punt waarop je denkt dat je hoofd gaat ontploffen. Bij mij kwam dat moment zo’n 2,5 maanden voor de opening. Ik wilde collectie aankopen, maar ik had nog geen BTW-nummer, en op de dienst van de BTW wilden ze me dat nog niet geven, omdat het ‘te vroeg’ was. Uh? Ik moest collectie inkopen omdat ik anders geen gerief in mij winkel zou hebben, en een pand huren, omdat ik anders überhaupt geen winkel zou hebben, maar ik wist nog niet of ik mijn lening zou krijgen… Ik moest bepalen hoe ik mijn winkel zou inrichten, hoeveel budget ik aan wat zou geven, hoeveel beha’s ik zou aankopen, en in in welke maten, en mijn statuut zweefde intussen tussen dat van werknemer, langdurig zieke, en zelfstandige, en niemand die goed wist hoe ik dat juist moest regelen, zonder in mijn eigen vel te snijden… Ik keek op tegen een berg werk die zo gigantisch leek dat ik er ’s nacht van wakker werd, omdat ik dacht dat ik er nooit zou overgeraken. Tot we een groot blad op onze koelkast plakten en daarop alle dingen noteerden (zowel grote als kleine) die nog geregeld moesten worden voor de opening. Deel dat gigantische werk op in deeltaken die je rangschikt volgens urgentie, en zorg ervoor dat je elke dag iets kan afvinken, hoe klein ook. Dat werkt stimulerend.

4. Zorg voor een goede work-life balance

Ok, dit klinkt als een lol als je een zaak aan het opstarten bent, en het gevoel hebt dat een dag zowat 24 uur te weinig telt. Maar echt waar, het is super belangrijk. Als je in de opstart van je project zit, ben je daar zo door geobsedeerd, dat je niet kan stoppen met werken. Maar daardoor verwaarloos je niet alleen de mensen die je het liefste zien, op den duur zit je met je neus zo dicht op je zaak dat je de dingen niet meer helder ziet. Eens iets ontspannends doen zorgt er niet alleen voor dat je weer een fris hoofd hebt, je ziet de dingen ook weer meer vanop een afstand, wat goede inzichten en ideeën kan opleveren.

5. Laat je goed begeleiden

Hét fundament van een starter is een goed uitgebouwd businessplan. Vooral het financiële luik is niet simpel om uit te werken. Zelf heb ik mij daarvoor laten begeleiden bij Go4business van Unizo. En dat was zowat de beste beslissing ooit. Kort uitgelegd moet je in dat traject bekijken hoeveel geld je nodig hebt om je zaak op te starten, hoeveel je zelf nodig hebt om van te leven, en hoeveel omzet je moet draaien om die kosten te dekken. Op basis daarvan wordt er gekeken of je plannen al dan niet haalbaar zijn. Die oefening maken, zorgt ervoor dat je met een nuchtere en realistische blik naar je plannen kijkt. Plus, het feit dat je businessplan binnen het half jaar moet afgewerkt zijn, zorgt voor een stok achter de deur voor mensen die anders wat last hebben van uitstelgedrag (moi :)) Echt een aanrader!

cropped-ikke.jpg

En de A-, B-, C-, D-, F-, G- en H-cup evenmin.

Het overkomt me zowat dagelijks, dat ik klanten opmeet en hen een beha in de juiste maat geef, waarop ze me verontwaardigd aankijken. ‘Wààààààt? Ik? een E-cup? Ik heb helemaal geen E-cup. Ik heb nooit een E-cup gehad, en ik wil ook er helemaal geen. Een D misschien, met moeite. Maar een E-cup?! Ge zijt gij zot zeker.’

Nu, dat laatste zeggen ze er meestal niet bij. Maar ze denken het wel. Dat zie ik aan hun blik.

Dus voor die semi-verontwaardigde klanten, die denken dat ik hen grotere tieten wil aansmeren, wil ik eens iets duidelijk uitleggen: Dé E-cup bestaat niet. Net zo min als dé A-, B-, C-, D-, F-, G- en H-cup. Integendeel zelfs, een E kan perfect dezelfde grootte van cup hebben als een C.

Huh? Echt waar, ik maak je geen blazen wijs. Luister.

Om de juiste maat te bepalen in lingerie is namelijk niet alleen de letter van belang. Het cijfer is minstens even belangrijk. En het is de combinatie van het cijfer en de letter, die een maat bepalen.

Neem nu bijvoorbeeld twee beha’s met een letter C. Een vrouw met een Europese maat 85C heeft een pak grotere borsten dan iemand met een 70C. En iemand met een 75B heeft exact even grote borsten als het meisje met een 70C, alleen is die van de 75B haar rugomtrek iets breder. Mevrouw met de 85C heeft dan weer even grote borsten als een dame met een 75E. Maar mevrouw 75E haar bovenlichaam is wellicht slanker gebouwd dan dat van mevrouw 85C.

Kan je nog volgen?

Om de juiste behamaat te bepalen heb je namelijk twee omtrekmaten nodig. 1. De omtrekmaat gemeten vlak onder je boezem. 2. De omtrekmaat gemeten op het ruimste punt van je borsten.

Gemeten bij mezelf geeft dat bijvoorbeeld: 1. 80 centimeter 2. 100 centimeter.

Het cijfer in je behamaat wordt bepaald door de omtrekmaat onder je borst. Bij mij is dat dus 80, en de letter in je behamaat wordt bepaald door het verschil tussen de twee omtrekken die je gemeten hebt. Je moet die twee getallen van elkaar aftrekken (bij mij is dat dus 100-80=20) Dat verschil bepaalt de letter waaronder je valt. Die kan je gemakkelijk in een tabel opzoeken. Bijvoorbeeld hier. Zelf val ik in letter E, mijn behamaat is dus 80E. (*)

Nu je weet dat de letter bepaald wordt door het verschil van de omtrek gemeten bovenop de borsten en die gemeten onder de boezem, is het ook niet moeilijk om je voor te stellen dat iemand met een hele smalle taille al snel in een grote letter valt. Zo komt iemand met een omtrek onder de borst van 65 centimeter en een omtrek op de borst van 90 centimeter al snel uit in een letter G.

Veel jonge vrouwen vandaag zijn heel smal, maar hebben wel (door de vrouwelijke hormonen in het water en zo) een stevige boezem. Daardoor verkoop ik heel vaak beha’s in maten 65 of 70 E, F, of G. Je kan je wel voorstellen dat een meisje van 16 jaar die een F- of een G-cup krijgt voorgeschoteld niet meteen een vreugdedansje maakt. Toch is het belangrijk om daar vrede mee te nemen, want alleen een beha die de juiste maat heeft, kan voldoende steun geven.

Hoe komt het nu dat veel vrouwen jarenlang geloofd hebben dat ze een D-cup hadden, terwijl dat in werkelijkheid bijvoorbeeld een E blijkt te zijn? Veel vrouwen kopen de omtrek van hun beha’s te ruim. Zo zien we vaak dat iemand een omtrek heeft van bijvoorbeeld 70 centimeter, maar dat die al jaren beha’s draagt in 75D. Die vrouw is eigenlijk veel beter af met een 70E. 75D en 70E zijn zogenaamde ‘zustermaten’. Hun cups zijn exact even groot, maar de 70E valt 5 centimeter strakker op de rug dan de 75D. Aangezien zowat alle steun van je beha uit het rugpand komt (zoals je hier kan lezen), is het belangrijk dat je je omtrek strak genoeg neemt. En dat je dus vrede neemt met een grotere letter. Het zijn ook máár cijfers en letters he. Is het niet Zaki?

(*)Nu moet je wel een beetje opletten met die standaardtabellen, omdat een behamaat ook mee bepaald wordt door de vorm van je boezem. Zo worden borsten met ouder worden, en kindjes krijgen, etc., vaak iets breder van vorm. Daardoor moet je soms naar een grotere maat gaan. Maar daarvoor bestaan er dus lingeriespeciaalzaken he, om je daarbij te helpen 🙂

tanga-109155_1280‘Hallo, mevrouw. Verkoopte gij strings?’

‘Euh, natuurlijk meneer. Waarom?’

Een antwoord komt er niet. Wel een zwaar gehijg, waarop ik een beetje verbouwereerd de telefoon neerleg.

Een week later. Een man komt de winkel binnen. ‘Kan ik je helpen?‘, vraag ik beleefd. De man staat wat schaapachtig te lachen, en zegt dan ‘I love you‘. Rond hem staan drie klanten. Ik werk hem buiten met de boodschap dat ik het druk heb.

Rond sluitingstijd staat hij me op te wachten aan de deur. Ik vraag hem vriendelijk om me met rust te laten. ‘But i love you! I love you!‘, roept hij voor de hele straat. Pas als ik dreig de politie te bellen, beseft hij dat de liefde misschien toch niet wederzijds is…

Toen ik een jaar geleden met een lingeriewinkel begon, had ik me goed voorbereid. Ik bestudeerde de markt en mijn doelgroep. En ik belde regelmatig met lingeriemadammen uit heel Vlaanderen, die mij goede raad gaven bij het opstarten van mijn zaak. Maar voor één fenomeen waren zij mij vergeten te waarschuwen: De groep mannen die schijnbaar kickt op lingeriewinkels, of hun uitbaters. Of op allebei, ik weet het niet.

Dat het fenomeen bestaat, ondervond ik al snel. Ik denk dat ik hooguit een week of twee open was, toen een man met een rood aangelopen hoofd de winkel binnenkwam en mij strak aankeek. Zijn blik zakte meteen naar mijn boezem. Stotterend smeet hij het eruit. ‘Ik hou van borsten. Ik vind dat zo mooi om naar te kijken.‘ Opgelucht draaide hij zich om en wandelde naar buiten.

‘Dag meneer!

Niet dat het hier elke week een freakshow is, god sta mij bij. Maar af en toe is het prijs. Meestal een paar keer kort na elkaar, want freaks komen in vlagen. Dat heb ik intussen geleerd.

Dé klassieker is de viespeuk die zogezegd iets komt zoeken voor zijn vrouw. Vaak heeft hij zelfs zijn huiswerk gemaakt, en een oude beha van thuis meegegrist. Maar als ik dan mogelijke cadeaus begin voor te stellen, heeft hij totaal geen oog voor de lingerie. Maar komt hij wel zeer onbehaaglijk dichtbij staan, om dan schunnigheden uit te kramen. ‘Ik ben nogal een pervert.’ Grijns.

Op twee staat de man die zogezegd op zoek is naar een setje voor zichzelf, totaal geen interesse toont voor de lingerie in de winkel, maar toch wel héél graag zou hebben dat ik hem in het paskotje eens opmeet. ‘Want ik moet mijn maat toch kennen, mevrouw.’

Dat een lingeriewinkel binnenstappen en iemand direct aanspreken effect heeft op iemands hormonen, daar kan ik mij -met heel veel moeite- nog iéts bij voorstellen. Maar helemaal zot worden door eens naar een lingeriewinkel te telefoneren? En, zoals mijn anonieme beller, compleet door je dak gaan door alleen maar het woord string uit te spreken? In 2017 godbetert – bijna twee decennia na de uitvinding van het internet…

De volgende keer dat mijn hijger mij opbelt, moet ik hem toch dringend eens vertellen dat de string al een tijdje uit de mode is. Hoge tailleslips en bomma-onderbroeken zijn momenteel hét van hét. Benieuwd of dat evenveel tot de verbeelding spreekt…

 

*Voor alle duidelijkheid: De meeste mannen die hier over de vloer komen zijn schatjes, die écht op zoek zijn naar een mooi cadeau voor hun liefste of henzelf. Gelukkig maar!

CRAZY-FEVER-MALIBU-BLUE-TRAINGLE-BRA-57-LOW-WAISTED-BRIEF-304-CONSUMER-WEB-SS17

Foto Huit

Omdat het nog steeds Badmodeweek is bij Eva’s Appel, geven wij graag nog enkele tips om je bikini of badpak goed te verzorgen. Dat is nodig want jouw favoriete badkostuum wordt bedreigd. Door liefst vijf vijanden dan nog 🙂

Gelukkig lees je er hier alles over.

1. Vijand nummer 1 van je nieuwe bikini is chloor. Chloor houdt het water dan wel proper, jouw bikini houdt er niet van omdat zijn stof erdoor wordt aangetast. Denk er dus aan om je bikini na het zwemmen ALTIJD uit te spoelen met helder water.

2. Niets zo zalig als na het zwemmen de vieze chloorgeur uit je haren te wassen met lekker veel geurende shampoo. Maar jouw bikini is minder zot van shampoo, want die bevat bestanddelen die de stof van je badpak aantasten. Dus: was je haren pas thuis, of spoel nadien na met helder water.

3. Slimme meiden smeren zich goed in voor ze gaan zonnen. Maar zonnecrème kan wel plekken achterlaten op je badgoed. Smeer je daarom een half uurtje op voorhand in, zodat de crème goed kan intrekken voor je je badkostuum aandoet. Of smeer voorzichtig!

4. Na het zwemmen wil je je bikini zo snel mogelijk droog, en dan is het verleidelijk om hem in de volle zon te leggen. Slecht plan, want de zon zal het rekbare elastaan in je badgoed aantasten. Ook de droogkast is uit den boze. Leg je badpak of bikini in de schaduw, want badkledij droogt sowieso snel. Leg je badpak ook plat, zodat het niet kan uitrekken.

5. Glijbanen, buizen en betonnen randen. Zij doen jouw bikini verslijten door hun ruwe randen! Kies dus niet voor je splinternieuwe bikini om mee met je kroost naar Center Parcs te gaan, of leg een handdoek onder jou!

Op zaterdag 1 april en zondag 2 april krijg je 10 procent korting op alle badmode bij Eva’s Appel. Zondag 2 april open van 13 tot 18 uur.

gent dampoortstraat marieke eva's appel winkel interieur

Foto: Jula

Het eerste jaar Eva’s Appel is achter de rug. En wat een knettergek jaar is het geweest! Als er één ding vaststaat na dit jaar is dat het leven van een kersverse zelfstandige er één is van pieken en dalen. Van extreme vreugde en pure wanhoop, soms gebundeld in slechts 24 uur. Ziehier: de vijf mooiste en slechtste momenten van één jaar Eva’s Appel.

♥1 De openingsreceptie, die ik bewust heel klein heb gehouden omdat de controlefreak in mij gek werd bij de gedachte aan veel volk op mijn splinternieuwe parket.  Zoals het bij een opening verwacht wordt, moest ik speechen. En dat ging grondig fout. Door de opgestapelde stress en vermoeidheid begon ik al te janken toen ik mijn huisbazen aan het bedanken was. En toen moesten mijn pepe en mijn man nog komen… Beetje schaamtelijk, maar wel heel hartverwarmend om alle mensen die ik graag zie, samen te zien in mijn winkel. Míjn winkel, Oh my god!!!

⊗1 De eerste dag dat er echt niémand naar mijn winkel kwam. Al die mensen met borsten in Gent, en toch was er niemand die die dag een behaatje nodig had. Ik voelde me eenzaam en mislukt, en had een glas wijn nodig toen ik thuiskwam. Gelukkig waren er de dag nadien wel boezems die mijn steun nodig hadden.

♥2 De eerste keer geen kwartier op mijn gat kunnen zitten omdat het zo druk was. En dan na een hele dag zweten, en glimlachen, en bandjes goedzetten, en babbelkes slaan, mijn kont in de zetel smijten, voeten in de lucht, en tegen mijne vent zeggen met de grootste smile die er is ‘Dat komt hier helemaal goed, jong!’

⊗2 De dag dat mijn buurman binnenkwam met de melding dat zijn beerput vol zat. ‘Oei, dat is ambetant voor jullie‘, zei ik meelevend. ‘Het deksel van de beerput zit in uw winkel‘, antwoordde buurman. Toen heb ik drie dagen extreem veel Ambre Pur gebruikt. Maar ook dat waait over.

winkel-oud

De winkel twee maanden voor de opening.

♥3 De klant die met angst in de ogen de winkel binnenkwam en het eerste wat ze zei was ‘Ik haat lingerie passen. Het is een trauma van toen ik jong was, en ik met mijn moeder naar oude lingeriedames moest.’ En dat diezelfde klant na een half uur opmerkte ‘Dat is hier de max! Ik kom zeker terug, en ik breng een vriendin mee.‘ Een egostreeltje noem ik dat.

⊗3 Toen we om drie uur ’s nachts werden gewekt omdat het alarm afging, en mijn man een patrouille flikken optrommelde aan de Dampoort om samen te gaan kijken. Vanuit mijn bed zag ik live op mijn iPhone hoe die stoere mannen mijn winkel binnenstormden op zoek naar dieven. ’t Was gelukkig loos alarm, Proximus had een update doorgevoerd. Plezante jongens, die van Proximus.

♥4 Mijn huisbaas die geheel onverwacht de winkel binnenkwam met versgebakken cake. ‘Hier meiske voor bij de koffie. ’t Is met bosbessen, ik hoop dat je dat lust.‘ Megalekker! Megahuisbaas!

⊗4 Die keer dat iemand zeer enthousiast alles kwam passen wat in mijn winkel hing, en keuze had uit zeker tien setjes die haar beeldig stonden. Om dan te besluiten: ‘Ik ga er eens over nadenken. Kan je eens voor mij opschrijven in welk merk ik welke maat heb?

Kijk, ik doe mijn job doodgraag, en ik heb álle geduld van de wereld. Maar iemand die ongegeneerd eerst advies komt inwinnen om dan het internet af te schuimen om te checken of er toch niet érgens een euro korting te vinden valt, daar word ik nog geen klein beetje slechtgezind van…

winkel.jpg

De winkel twee dagen voor de opening. Ondertussen is het er wel wat ‘voller’.

♥5 Alle dagen dat hier mensen uit een ver of recent verleden heel onverwacht binnenvielen. Zo is er de groottante van bijna tachtig die ik al in jaren niet meer gezien had, en die ook niet meer zo mobiel is, maar die er op stond dat ze ‘ons Marieke’ eens moest steunen. Of vriendinnetjes uit de lagere school die iets gelezen hadden in de krant over mijn winkel, en die mij bloemetjes kwamen brengen. Of mijn schoonzus die met haar collega’s van de andere kant van Vlaanderen naar Gent spoorde om hier beha’s te kopen. Of de ex-collega die samen met zijn vriendin een dagje Gent plande om hier te kunnen langskomen… Al die mensen die zoveel moeite gedaan hebben om mij te steunen. Dat doet zo -ongelooflijk- veel deugd.

⊗5 De dag dat het vakantiegeld van mijn man gestort werd. Dan denk je toch even, ‘Dju, dat was toch een van de betere kanten van het werknemersbestaan’. 

Idem voor de dag dat hij zijn dertiende maand kreeg…

 

Het voorbije jaar heeft heel wat moodswings geteld. Maar mocht ik een jaar geleden geweten hebben wat ik vandaag weet, ik had dit zonder twijfel opnieuw gedaan. Op naar jaar twee!

img_58022Januari, in geen enkele andere maand van het jaar worden zoveel fitnessabonnementen verkocht. In de eerste maand van het jaar geloven we nog massaal in een mooiere, gezondere, en sportievere versie van onszelf. Maar een snelle blik op de lopers langs de Watersportbaan leert al snel dat menig boezem kreunt onder al die sportieve aspiraties.

Volgens recent onderzoek gaan borsten zo’n zeven centimeter op en neer tijdens het lopen. Wanneer borsten te veel bewegen kan er beschadiging aan het weefsel ontstaan, en dat is nefast voor de stevigheid van je boezem. Je mag dan wel een strakkere kont krijgen van al dat lopen, als je borsten elke week wat dichter naar je navel toe kruipen, geeft dat toch ook geen zie-me-gaan-wat-ben-ik-toch-goed-bezig-gevoel.

Dé oplossing: je boezem goed ondersteunen.

Een ‘gewone’ beha volstaat daarvoor niet. Uit onderzoek is immers gebleken dat een gewone beha de schokken tijdens het sporten maar 20 tot 30 procent vermindert. Bovendien is die gewone lingerie niet gemaakt uit ademende materialen, en raakt de stof van jouw mooie lingerie aangetast door je zweet.

Ook twee beha’s volstaan niet ;). Ooit had ik een klant die me opbiechtte dat ze een tijdlang was gaan lopen met twee beha’s over elkaar. Maar ze moest zelf ook toegeven dat dat niet ideaal was…

Een sporttopje kan wel wat steun geven, maar dat geldt dan vooral voor sporten waarin je geen bruuske bewegingen maakt zoals yoga of tai-chi. Voor intensere sporten, zoals lopen, boksen, fitness,… is het superbelangrijk om te investeren in een goede sportbeha, die de schokken tijdens het sporten tot 80 procent kan verminderen.

5521_1627_006_bis12-2016__comp

 

Een goed sportbeha herken je aan:

*Brede en zachte schouderbandjes: Doordat de bandjes wat breder zijn wordt het gewicht van de boezem gelijkmatig verdeeld, en geeft je sportbeha meer steun.

*Een breed rugpand met verschillende rijen haakjes. Hoe breder het rugpand, hoe steviger de beha. Het rugpand moet goed aansluiten, maar je moet er toch nog twee vingers kunnen ondersteken. Anders wordt het oncomfortabel. Vrij kunnen ademen, is behoorlijk essentieel voor een sporter.

*Een goede sportbeha is gemaakt uit een ademend materiaal, dat snel droogt en slijtvast is.

*Kies een sportbeha met platte naden. Er mogen geen naden aan de binnenkant van de cups lopen, en zeker niet ter hoogte van de tepels. Het laatste dat je wilt terwijl je op een loopband staat, is dat de hele fitness merkt dat het kriebelt op een vreemde plaats.

*Jouw sportbeha kan beugels hebben of beugelloos zijn. Dat hangt een beetje af van wat je verkiest. Het Duitse Anita bijvoorbeeld heeft fantastische beugelloze sportbeha’s die licht zijn en toch veel steun geven. Andere verkiezen misschien het volledig ingekapselde gevoel van bijvoorbeeld een Panache mét beugels.

*Zoals bij alle beha’s is het superbelangrijk dat je de juiste maat koopt. Ben je niet zo zeker van je maat? Of is het lang geleden dat je je maat liet opmeten? Dan koop je best je beha in een gespecialiseerde winkel. Dan ben je zeker dat je naar huis gaat met een sportbeha die perfect past.

*Doe zeker de paskottest om te zien of een model voldoende steun geeft voor jou. Spring eens goed in het rond en kijk of alles goed blijft zitten. Beetje vreemd? Geen nood, wij zien hier wel vreemdere dingen 😉

panache